Odbywają się one w każdy wtorek o godz. 18.00.
Spotkania mają charakter otwarty – zapraszamy na nie wszystkich zainteresowanych Słowem Bożym.
Biblijną naukę Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego można streścić w czterech zasadach. Ich autorem jest ks. dr Marcin Luter, który na ich podstawie przeprowadził dzieło odnowy i reformy chrześcijańskiego Kościoła. Te zasady to: sola scriptura – jedynie Pismo; solus Christus – jedynie Chrystus; sola verbo – jedynie Słowo; sola gratia i sola fide – jedynie łaska i jedynie wiara.
Sola Scriptura (jedynie PISMO) oznacza, że jedynym źródłem wiary i życia każdego chrześcijanina jest Biblia. Wiara wyrasta jedynie ze Słowa Bożego. Chrześcijanin powinien iść w życiu wiary za głosem zwiastowania, które wypływa jedynie z Pisma Świętego. Słowa Biblii uczą nas: „Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości” (2 Tm 3,16).
Solus Christus (jedynie CHRYSTUS) oznacza, że jedynym Zbawicielem świata, Panem życia i śmierci, jedynym i prawdziwym pośrednikiem między Bogiem Ojcem a człowiekiem, jest Jezus Chrystus. Modlić się do Boga należy jedynie przez Jezusa Chrystusa. Jedynie w Chrystusie Bóg spotyka się osobiście z człowiekiem. Tylko przez Chrystusa i w Chrystusie dokonuje się odpuszczenie grzechów i zbawienie. Wierzymy, że ”jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, Chrystus Jezus” (1 Tm 2,5).
Sola Verbo (jedynie SŁOWO) oznacza, że zbawienie dokonane na Krzyżu przez Jezusa Chrystusa, udzielane jest nam przez Słowo Boże. Słowo Boże jest jedynym źródłem zbawienia człowieka.
Sola Gratia i Sola Fide (jedynie ŁASKA, jedynie WIARA) oznaczają, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez Boga jedynie z Łaski, przez Wiarę. Łaska Boża wyprzedza wszelkie ludzkie działanie i chęci. Dobre uczynki są naszą chrześcijańską powinnością, wyrastają z wiary i świadczą o jej szczerości i autentyczności, ale nie są warunkiem zbawienia. „Albowiem łaską zbawieni jesteśmy przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar, nie z uczynków, aby się kto nie chlubił” (Ef 2,8-9).